Het (werk)leven van Gijs van Vliet, derde etage (links van de pantry) / deel 4

  • -

Het (werk)leven van Gijs van Vliet, derde etage (links van de pantry) / deel 4

Category : Feuilleton

‘Dat is toch bijzonder!’ Gijs kijkt in de grijze ogen die hem vanuit de spiegel aankijken. Hij dacht deze woorden al eerder deze week. Zijn handen wappert hij heen en weer terwijl hij het herentoilet uitloopt van het bedrijf waar hij werkt. Hij haalt een kop cappuccino uit de automaat in de pantry. Links van zijn werkplek. Hij werpt een blik op zijn inbox en spreekt de woorden die hij eerder dacht, hardop uit. ‘Wat is zo bijzonder?’ De vraagt komt van Christopher, zijn directe collega. ‘Kijk nou eens naar mijn inbox!’ Gijs glundert. ‘Dat is toch niet te filmen! Helemaal leeg. Alsof ik niks te doen heb!’ Christopher heeft daar ook wel zo zijn gedachten over. Sinds Gijs en een aantal van zijn collega’s de eerste module van dat traject van Ictus hebben doorlopen, zien hun mailboxen er heel anders uit dan de zijne. Stiekem is hij wel een beetje jaloers op het feit dat hij niet meegedaan heeft met de groep. Maar ja, het was een pilot van twaalf deelnemers en de data kwamen hem heel slecht uit. Hopelijk komt er nog een vervolggroep en kan hij zich daarvoor aanmelden. ‘Hoe krijgen jullie dat toch voor elkaar?’ vraagt Christopher. ‘Kun je mij dat ook leren?’ Gijs kijkt zijn collega aan. ‘Dat zou ik kunnen doen, maar ten eerste heb ik daar geen tijd voor en ten tweede kun je dat toch beter van de coach van Ictus leren. Onze coach is een echte expert op het gebied van Outlook. Fantastisch wat allemaal mogelijk is met dat programma. Ik wilde dat ik dat eerder had geweten!’ Een beetje beteuterd, kijkt Christopher naar zijn eigen scherm die achter het woord Inbox in blauwe cijfers het getal 39 laat zien. Niet dat hij nog maar 39 mailtjes in zijn inbox heeft… Linksonder in het scherm ziet hij een heel ander aantal staan: 792. En als hij Gijs mag geloven valt dat nog wel mee. Een collega van hem had meer dan drieduizend mailtjes in zijn inbox. ‘Wacht’ zegt Gijs, ‘dit kan je in ieder geval wel doen…’ Gijs pakt de muis van zijn collega beet en maakt onder zijn Inbox een nieuwe map met de naam To do en eentje met de naam To view. ‘Kijk. Wat je nu doet is …’ Veel verder komt Gijs niet. Zijn mobiel gaat over en hij laat Christopher alleen. Met twee nieuwe mapjes. Maar wat hij er nou mee moet? Hij gaat eerst maar even een kopje koffie halen.

Gijs heeft Vera aan de telefoon. Ze checkt bij hem of hij echt op tijd thuis is voor het eten. Ze krijgen gasten. Gijs beaamt lachend dat hij zeker om zes uur thuis zal zijn. Geen twijfel mogelijk. ‘Best wel bijzonder’ zegt zijn vrouw. ‘Dat zeg ik nou ook net tegen mijn collega. Het is toch bijzonder hoe snel een situatie kan veranderen. Drie weken geleden hadden we een heel ander gesprek. Jij en ik. Weet je wel Vera dat ik heel blij ben dat je me zo duidelijk te kennen hebt gegeven dat er iets moest veranderen in mijn houding? Door jou ben ik direct in actie gekomen en konden we heel snel hulp krijgen bij de organisatie van ons werk. De basis noemt onze coach de eerste module die we volgden. Nou, ik voel echt een andere basis en ben er dolgelukkig mee. En het is nog maar de eerste module van het programma dat we volgen. Het hele balansstuk waar het mij om ging, is nog niet eens echt aan de orde gekomen!’ Vera lacht. ‘Ga jij nu maar eerst weer lekker aan je werk. Ik zie je vanavond’. Gijs hangt ook op. Hij heeft een lach op zijn gezicht door de lach die hij in de stem van zijn vrouw hoorde. Ook zij is blij. Blij met de actie die hij heeft genomen. Blij met de verandering die al zo snel voelbaar is voor hem. Voor zijn thuisfront. Met een blij gevoel pakt hij zijn tablet en loopt richting het Aquarium; de vergaderruimte naast Rick zijn kantoor. Over vijf minuten begint de vergadering. Hij is weer op tijd. Iets dat,misschien niet belangrijk klinkt maar dat hem trots als een pauw maakt. Omdat het geen moeite meer kost. Gewoon een kwestie van plannen.
Oké… én een beetje discipline.

To be continued …